![Dango](/imglink/ban2897.png)
Another
![Okładka](https://hastur.tanuki.pl/manga/screens/19819.jpeg)
Recenzja
Większość klasy 3C wyjechała na wycieczkę w nadziei, że pomoże to zatrzymać klątwę, podczas gdy Kouichi i spółka wsłuchują się w taśmę zostawioną dla nich przez jednego z poprzednich uczniów z klasy. Taśma najprawdopodobniej zawiera rozwiązanie ich problemu, choć najpierw czeka ich niełatwe zadanie zidentyfikowania „martwej” osoby. Tymczasem niektórym z ich kolegów z klasy zaczynają puszczać nerwy i dochodzi do bójek, a jakby tego było mało, w ośrodku, w którym przebywają, wybucha pożar. Żyć, nie umierać.
Zakończenie mangi niestety nie było dla mnie niespodzianką ze względu na wcześniejszy seans anime. Czy jednak zaskoczy ono kogoś, kto nie miał styczności z animowaną adaptacją powieści? Zapewne tak, bo mimo iż pewne wskazówki co do tego, kim był „zmarły”, pojawiały się tu i ówdzie, to jednak nie można było mieć co do tego pewności – jest to o tyle ważne, że w tego typu historiach nie należy zdradzać detali zbyt wcześnie, ponieważ psułoby to całą misternie budowaną intrygę lub tajemnicę. A skoro już o misterności budowania mowa, to dalej kompletnie nie czuję się przekonany do klimatu, jaki manga usilnie stara się stworzyć. W założeniu atmosfera powinna być mroczna, gęsta i niezwykle niepokojąca. W praktyce dostajemy kilka ciemnych, niewyraźnych kadrów i zbliżenia na twarze postaci wzbogacone odpowiednim cieniowaniem, co nie wiedzieć czemu przywodziło mi na myśl wygłupy graficzne SHAFT‑u, a nie rasowy horror. Cóż, wyraźnie w tej kwestii manga zupełnie do mnie nie trafiła. Tym, co jednak chciałbym pochwalić, jest to, w jaki sposób rozwiązano samo zakończenie. Autor zrezygnował na szczęście z masowej histerii i mordu znanego z anime (który pasował do atmosfery serii jak pięść do oka) i postawił na dużo bardziej osobisty „konflikt” pomiędzy Izumi a Mei. I przy okazji uniknął absurdu.
Dużo więcej dzieje się pomiędzy bohaterami. Ze względu na atmosferę zaszczucia, panującą pośród uczniów pechowej klasy, tak Naoya, jak i Izumi próbują rozwiązać problem na własna rękę, a w efekcie omal nie zabijają swoich przyjaciół. Jeśli zaś chodzi o Kouchiego i Mei, cóż, trzymają się razem aż do samego brutalnego końca. I tu należy autora pochwalić, bo Kouichi pokazał, że umie poświęcić się dla sprawy, gdy faktycznie trzeba, a nie „na hurra” podążać za wskazaniami klasy. Ktoś mógłby zapytać, czy w tak kryzysowej sytuacji nic nie zaiskrzyło pomiędzy parą głównych bohaterów? Może, ale za mało było czasu na rozwinięcie tego wątku, który, choć zaznaczony, musiałby zostać pociągnięty w ewentualnej kontynuacji. I dobrze, bo romans mógłby bardzo namieszać w fabule i tylko dodałby nowy dramat do i tak niezbyt pozytywnej historii.
Pod względem grafiki nic się nie zmieniło, ani na lepsze, ani na gorsze. Bohaterowie to wciąż te same klony z różnymi fryzurami (wyłączając dorosłych, którzy jakimś cudem dostają bardzo dokładne i indywidualne rysy twarzy, choć i tu mamy wyjątki w postaci Reiko czy Mizuno), tła są pieczołowicie narysowane, choć brakuje im rysu oryginalności. Wreszcie samo wydanie również zachowuje wysoki poziom, bez błędów ortograficznych czy interpunkcyjnych.
Moje wrażenia po ostatnim tomie są mieszane. Z jednej strony historia zaprezentowała się nieźle jako… nazwałbym to kryminałem paranormalnym, choć nie jestem pewny, czy takie określenie tu pasuje. Z drugiej jednak zawiodła na całej linii jako horror – niemal kompletnie nie czułem tego, co podczas seansu anime, co niestety utwierdza mnie w przekonaniu, że nie da się zrobić rysowanego horroru. To po prostu nie działa. Tym samym nie polecałbym mangi właśnie fanom horrorów, ale raczej ludziom, którzy lubią historie z dreszczykiem. Oni mogą bawić się całkiem nieźle. Oczywiście fani mangi również powinni sięgnąć po ten tomik, a zarazem zakończenie całej historii. Cała reszta niech spróbuje, a nuż jej się spodoba.
Tomiki
Tom | Tytuł | Wydawca | Rok |
---|---|---|---|
1 | Tom 1 | J.P.Fantastica | 8.2013 |
2 | Tom 2 | J.P.Fantastica | 11.2013 |
3 | Tom 3 | J.P.Fantastica | 2.2014 |
4 | Tom 4 | J.P.Fantastica | 6.2014 |