Tanuki-Manga

Wczoraj natknęłam się na Dengeki Daisy w Matrasie i długo zastanawiałam się, czy kupić. Miałam jedynie 20zł, więc albo „Otaku”, albo manga. W końcu stwierdziłam, że najpierw zapoznam się z opiniami na Tanuki, a później być może kupię.
Jezu, jak ja mogłam? T.T Mam zamiar kupić tomik pierwszy, jak i kolejne. Czyżbym wreszcie znalazła mangę, która mnie zaciekawi…? Zobaczymy. ;D

<edit 1>Zdecydowałam się i kupiłam Dengeki Daisy. Ludzie, ja chcę II tom! I to już! Kurosaki i Teru to takie wspaniałe postaci, fabuła też świetna. Największy urok w tym, że wszystko jest realistyczne! *-* Nie mogę się doczekać…!

<edit 2>Kupiłam i uważam, że to wspaniały wybór! Manga bardzo mi się podoba, zdecydowanie 10/10! Czekam na tom II.

Scalono komentarze – Moderacja

Motomi Kyousuke to zdecydowanie kobieta :P
[link]

To się dczekalismy polskiego wydania tej mangi :)

W tym miejscu chciałabym rozwiać wszelkie wątpliwości – Kyousuke Motomi to zdecydowanie facet. Żadna kobieta nie pisałaby na skrzydełku okładki o tym, że odrosły jej wąsy… nawet jeśli coś takiego miałoby miejsce.

A ja nadal utrzymuję, że to kobieta (chociaż, prawdę mówiąc, kiedy byłam przekonana, że to facet, było to w jakiś sposób… urocze.) Nie chce mi się wierzyć, żeby posuwano się aż do tego stopnia, by na podpisywanie autografów wysyłać randomową kobietę:
[link]
A te wąsy mogły być po prostu puszczeniem oczka do czytelników. Nie umniejsza to jednak faktu, że manga jest niesamowita! :)

Choć teraz „Dengeki Daisy” jest moją ulubioną mangą, to długo przekonywałam się do tego tytułu. Opis nie za bardzo mnie zachęcał, tak więc stykałam się z nim aż trzy razy aż w końcu uznałam, że „co mnie nie zabije to mnie wzmocni” i… bynajmniej nie żałuję. Może jedynie tego, że aż tak długo zeszło mi, by przekonać się do tej mangi. Na pewno wielkim plusem jest kreska (uwielbiam styl Motomi Kyousuke), jak i fabuła (nie jest to zwykła shojka, którą krótko po przeczytaniu spycha się w najdalsze czeluście umysłu, a potem dziwi się, że coś takiego się czytało). Postacie również są bardzo sympatyczne. Od pana Kurosakiego i pannę Teru (która, według mnie, jest jedną z niewielu żeńskich postaci w mangach nieirytującą mnie i posiadającą „jakiś” charakter) po całą zwariowaną klasę Teru (szczególnie jej przyjaciółki, które prześcigają się w radach, jak Teru ma zdobyć serce Kurosakiego, a potem uwielbiają z radosnym uśmiechem mówić, że nie ma u niego żadnych szans).
Cóż…Teraz mogę tylko czekać aż któreś z polskich wydawnictw zdecyduje się wydać „Dengeki Daisy”, bo inaczej będę musiała się zbuntować i zamówić tę mangę w języku angielskim;)

Wie ktoś czy w najbliższym czasie można się spodziewać ekranizacji tejże mangi? :)

Uwielbiam tę mangę. Trafiłam na nią przypadkiem podczas szukania innych mang autora Beast master, które czytałam już dość dawno temu ale mi się podobało. Na początku spodobało mi się to, że DD jest inne niż wszystkie shoujo, które czytałam. Widać, że autorem jest facet. Kurosaki jest wredną, leniwą łachudrą, która wykorzystuje Teru do odwalania za niego całej roboty jako woźnego. Polubiłam go od samego początku:) Teru jakoś nie przykuwała mojej uwagi ot taka sobie normalna dziewczyna(czyli nie wkurzająca a to duży plus) ale po 50 rozdziałach(z czego wszystkie od 35 to streszczenia i RAWy. Niech ktoś to przetłumaczy;( ) stwierdzam, że jest to jednostka wybitna i jedna z moich ulubionych głównych bohaterek. Moim zdaniem mangaka trochę przesadza ostatnio z dramatyzmem i ciągłym gadaniem o grzechach i przebaczeniu ale inne sceny powodują, że jestem w stanie mu to wybaczyć:) No i ten doroślejący choć cały czas nieśmiały Kurosaki kliknij: ukryte  zatrzymujący nóż gołą ręką. Naiwna dziewczynka we mnie jest zachwycona. A ja razem z nią. Polecam!

Właśnie skończyłam czytać dostępne do tej pory rozdziały i szybko doszłam do wniosku, że to moja aktualna ulubiona pozycja w kategorii „Romans”. Chyba jeszcze nigdy dotąd nie czytałam czegoś tak wciągającego i niesamowitego, a zarazem zagadkowego i nie będącego miłosną historią, która bazuje na samym uczuciu. Tutaj mamy o wiele bardziej złożoną historię, skomplikowaną genezę uczuć bohaterów, a cała ta uwaga nie skupia się jedynie na uczuciu. Co więcej – postacie są niesamowicie wiarygodne, a główna bohaterka wcale nie irytuje, tylko pozytywnie zaskakuje. A jeśli chodzi o Kurosaki'ego – z jednej strony to przerysowany bohater­‑zbawca, taki wydawał się na początku serii, ale potem okazało się, iż jego historia jest znacznie bardziej mroczna i skomplikowana niż mogłoby przystać na lekką komedyjkę romantyczną. Tak więc, podobnie jak w przypadku Ayuzawy Misaki (z Kaichou wa Maid­‑sama!), główny charakter, Teru, nie doprowadza mnie do szewskiej pasji – czyli jest zwyczajną dziewczyną z całkiem logicznym sposobem myślenia i normalnym podejściem do życia. Herosem jest tutaj Kurosaki, jednak nie jest on tak nieskazitelnie piękny. W ogóle motyw z Daisy został świetnie wykorzystany! I może właśnie też dlatego z taką niecierpliwością wyczekuję ciągu dalszego!

Niesamowicie sie w to wciągnełam. Jest już 3.40 w nocy a ja od 22 sie oderwać nie moge i jestem już na 4 rozdziale x.x…
Po prostu manga mnie pochłania od śradka!
Moja ocena: Bardzo wysoka, chociarz wczesna


Moge pisać głupoty bo mi sie spać chce x.x xD

Niedawno skończyłam czytanie dostępnych do tej pory rozdziałów tej mangi i mnie po prostu zauroczyła… Trafiłam na nią zupełnie przypadkiem, gdyż szukałam jakiejś przyjemnej historii dla zabicia czasu. Dodam, że w sprawach mangi jestem jeszcze laikiem, dlatego szukałam opinii, aby sobie coś wybrać i tak padło właśnie na Dengeki Daisy. No dla mnie to jak objawienie, absolutnie uwielbiam tę pozycję! Fabuła nie opiera się jedynie na romansie, ale wiąże wątek tajemnicy, które bardzo sobie cenię, ponadto ma bardzo przyzwoitą kreskę… Wszystkie postaci mają w sobie te wyjątkowe iskierki, za które nie da się ich nie lubić ;] Uwielbiam Riko i Mistrza, dowodzą że można zrobić genialne tło do świetnych postaci pierwszoplanowych! Główni bohaterowie – zwłaszcza 'pracowity jak diabli' woźny Tasuku to po prostu majstersztyk.

'Go bald Kurosaki!'

Już nie mogę się doczekać, kiedy przeczytam następny rozdział.

Przyznam, że gatunek shoujo odstraszał mnie od dawien dawna. Nigdy nie przepadałam za rozterkami miłosnymi głupiutkich bohaterek, potrafiących jedynie piszczeć i powtarzać w kółko „Co ja mam teraz zrobić? Kyaaa!”. Po przeczytaniu Zettai Kareshi (które, bądź co bądź, nie jest wybitne, ale mi bardzo się spodobało), postanowiłam zobaczyć też inne tytuły z tego gatunku. Tak trafiłam na Dengeki Daisy, które wyróżnia się znacznie na tle innych serii. W dobrym tego słowa znaczeniu. Chyba po raz trzeci, wliczając wszystkie mangi/anime romantyczne, bohaterka nie doprowadza mnie do szału. Teru jest najzwyklejszą dziewczyną, bez ogromnego biustu niczym z filmów porno, nie jest zadziorną tsundere ani przesłodzoną moe­‑moe, jest po prostu sympatyczna. Jej przyjaciele, bezgranicznie jej oddani (no, może nie wszyscy) również są bardzo pocieszni, ale Kurosaki… Powala z nóg i to dosłownie. Uwielbiam tę postać.

Mangę można polecić wszystkim. Jak widać nie tylko fani shoujo potrafią zauważyć jej zalety.

Szczerze? Na początku bardzo, ale to bardzo nie chciałam tego czytać. Uważałam, ze manga jest jakaś… dziwna. Dopiero kiedy przekonałam się, że autor ma taki talent, zabrałam się za czytanie. I muszę przyznać, że zostałam mile zaskoczona. Podoba mi się postać Teru, która znacząco różni się od innych bohaterek typowego shoujo. Poza tym ma bardzo interesujących znajomych… Ci jej odwieczni przyjaciele powalają mnie na łopatki. Poza tym trzeba pochwalić pana Kyousuke za to, że kazdej postaci, nawet tej drugoplanowej, w jakiś sposób daje wystąpić na antenie. A ten cały szkolny woźny, nasz drogi Kurosaki… No cóż, gdybym go nie ujrzała „przy pracy” (a właściwie przy udawaniu pracy), nigdy nie uwierzyłabym, że ktoś taki może być woźnym. Jeśli tak, to ja chcę takiego w mojej budzie! xD Poza tym manga jest… luźna. Czyta się ją przyjemnie, szybko, wprowadza mnie w stan jakiegoś takiego spokoju, ale tez pozwala mi się uśmiechnąć. No bo jak się nie śmiać, widząc te pocieszne postacie? :)

Cudo! Manga jest prześwietna. Fabuła na poziomie, kreska po prostu wymiata, postacie są po prostu kawaii (szczególnie Kurosaki ;>)! Polecam!

Ta pozycja jest dla mnie nr 1 od jakiegoś czasu. Świetny rysunek, rozbudowana fabuła, ciekawe postacie drugoplanowe, nieirytująca główna bohaterka, wspaniały Kurosaki..Można by wymieniać! Własnie wyszedł chapter 40 ^^ Po miesięcznej przerwie….;D

...i już to kocham xD
GENIALNE, szczególnie dla mnie, zwolenniczki romansów. Kreska strasznie mi się podoba. Gdyby zrobili anime na podstawie tego to byłoby świetnie *_*
Daję 10, może lekko naciągane ale jestem pod wrażeniem~

Według mnie DD jest wciągające i trzymające w napięciu. Szczególnie dla totalnych fanek serii ( i Kurosakiego). Dodatkowo, czytając Dengeki Daisy można zadawać sobie wiele pytań odnośnie postępowania bohaterów, kwestionować ich motywy, a odpowiedzi nie są podawane od razu.

wielkie, wielkie brawa dla Motomiego Kyousuke za realność…!
można nawet zauważyć,że Teru w ostatnich chapterach (25, 26) urosły włosy ;PD chodź mam nadzieję, że niedługo je zetnie bo krótsze mi się bardziej podobały ^^*

Świetna fabuła, kreska wspaniała i coraz lepsza wraz z nowymi tomami, niekiedy zapiera dech w piersiach! Postacie drugoplanowe są dopracowane i równie ciekawe. Niestety seria zlicencjonowana w USA i trudno znaleźć rawy w sieci…

Manga, najlepsza jaką do tej pory czytałam (pod każdym względem)!! A Kurosaki mógłby być ojcem moich dzieci…! xDD ;****

Jest naprawdę nieźle. Sympatyczne postacie (zwłaszcza Kurosaki- okropnie przypominający mi inną postać o tym nazwisku, ale cóż…, No i brat Teru- mrrry to jest mój typ bisza- genialny głupek), prześliczna kreska (może ciut za dużo SDczków), fabuła na poziomie. Urzekł mnie zwłaszcza naczelny wątek o Daisy'm. Troszkę tylko akcja mogłaby przyśpieszyć, ta zabawa w kotka i myszkę zaczyna mnie nieco nużyć.

Cholera jasna, mogłabym rozwodzić się nad wartością „Dengeki Daisy”, piękną kreską i oryginalną fabułą. Ale nie będę. Trzy słowa: TO. JEST. NAJLEPSZE. Dotychczasowych liderów było wielu, ale jak na razie (a trochę już na koncie mam) jest to najlepsza manga, jaką czytałam, Kurosaki jest najbardziej pięknym, kochanym i boskim bishem (wyprzedził m.in. Leloucha i Tamakiego!), a jego miłość do Teru (i vice versa) jest jedną z absolutnie NAJPIĘKNIEJSZYCH I NAJSŁODSZYCH w historii.

K O C H A M i rekomenduję KAŻDEMU.

Ja bym się bardzo ucieszyła, gdyby Dengeki zostało wydane w Polsce~~ [i to w najbliższym roku- pomarzyć zawsze można xDD]

Kreska- raj dla oczu, Kurosaki- czy naprawdę trzeba się wypowiadać? ;)Poza tym- fabuła ciekawa, jak dla mnie niebanalna.

<3~~ Dengeki DAISY= love ~~<3

uwielbiam Dengeki Daisy i Motomiego Kyousuke!!! <333
Najlepszy mangaka !!! Kurosaki x33 !!